Гамілію прамовіў дэкан Міёрскі ксёндз Андрэй Кулік. Напачатку святар заўважыў, што месяц ліпень мае шмат цудоўных нагод, каб узгадаць ролю Панны Марыі ў Божым плане збаўлення, Яе ролю ў жыцці Касцёла і кожнага верніка. У пачатку ліпеня мы ўшаноўваем Маці Божую Будслаўскую, потым адбываюцца ўрачыстасці ў в.Тракелі Гродзенскай дыяцэзіі і, нарэшце, успамінаем Маці Божую з гары Кармэль. Геаграфія шанавання Маці Божай настолькі шырокая, што кожная дыяцэзія ў свеце, а практычна і кожная мясцовасць мае свой адметны абраз у выяве якой ушаноўваецца Багародзіца Марыя.
Нягледзячы на такую разнастайную Марыйную пабожнасць, увесь Каталіцкі Касцёл аддае пашану адной і той самай асобе, якую Святое Пісанне паказвае нам, як Марыю з Назарэту. Жанчыну, якая сказала арханёлу Габрыэлю "няхай мне станецца паводле твайго слова" і якая нарадзіла свету Збаўцу Езуса Хрыста.
Далей прамоўца засяродзіў увагу на двух зваротах да Марыі, якія ўжываюцца ў Ларэтанскай літаніі: Маці і Каралева, падкрэсліўшы, што гэтыя тытулы Марыі паказваюць нам, наколькі важны кожны з іх па-свойму для нас, як вернікаў Каталіцкага Касцёла. Духоўнае мацярынства Марыі, атрыманае ёю падчас мукі Хрыста на крыжы дазваляе нам звяртацца да Яе гэтым вельмі асаблівым спосабам. Называючы Марыю сваёй Маці, я такім чынам паказваю, што хачу быць Яе сынам і дачкою. Будучы слабым і грэшным чалавекам маю такую магутную апякунку і заступніцу. Называючы Марыю Каралевай, мы такім спосаб хочам аддаць сябе пад уладу Яе Сына, нашага Валадара. Гэта вельмі важны і поўны пакоры крок з боку чалавека, які не хоча больш бунтавацца супраць Бога, але гатовы Яму падпарадкавацца. Імкнецца быць як Марыя, наследуючы, наколькі дазваляе нам наша грэшная натура, Яе паслухмянасць веры.
"Няхай апека Найсвяцейшай Панны Марыі, нашай Маці і Каралевы, дапаможа нам быць вернымі членамі Хрыстовага Цела — Касцёла" — пажадаў завяршаючы гамілю святар.