Ксёндз Антоній Тышко цэлебраваў прыміцыйную Імшу ў Міёрах

Парафіяльныя аб'явы Літургічны каляндар Катэхеза Кантакты Відэаматэрыялы

Ксёндз Антоній Тышко цэлебраваў прыміцыйную Імшу ў Міёрах

10 мая новапрэзбітэр ксёндз Антоній Тышко ўпершыню адправіў святую Імшу ў нашай святыні. На ўрачыстую Эўхарыстыю сабраліся шматлікія парафіяне і госці, каб разам памаліцца за новапасвечанага святара і атрымаць яго прыміцыйнае бласлаўленне.

На пачатку Імшы пробашч парафіі ксёндз Андрэй Кулік адзначыў, што мы перажываем вялікую радасць і дзякуем Пану Богу за дар новага паклікання, якім ён адорвае Касцёл, каб былі тыя, хто будзе абвяшчаць Божае Слова, удзяляць сакраманты, яднасць нас з Богам праз споведзь і даваць Хлеб Эўхарыстычны. Святар прывітаў новапрэзбітэра і пажадаў яму Божага бласлаўлення ў душпастырскай працы, заахвоціўшы вернікаў маліцца падчас Імшы ў інтэнцыі ксяндза Антонія.

Прыміцыйная Імша — гэта першая святая Імша, якую цэлебруе новапрэзбітэр у пэўнай парафіі ў вызначаны час. За удзел у такой Імшы вернікі могуць атрымаць поўны адпуст пры выкананні адпаведных умоў.

Вядома, што першая святая Імша — гэта заўсёды хвалююча для святара. Падтрымаць ксяндза Антонія падчас першай цэлебрацыі Эўхарыстыі ў нашай парафіі прыехалі яго родныя і блізкія з Глыбокага, сярод іх маці і сястра новапрэзбітэра.

Напрыканцы Эўхарыстыі са словамі віншаванняў і пажаданняў да ксяндза Антонія звярнуліся прадстаўнікі парафіяльнай рады. Словы ўдзячнасці святару выказалі таксама бацькі дзяцей, якія ў гэтым годзе прымуць Першую святую Камунію, за правядзенне заняткаў на працягу катэхетычнага года.

Віншаванні ксяндзу Антонію з нагоды святарскіх пасвячэнняў склала літургічная служба алтара, якой святар апекаваўся падчас свайго дыяканскага служэння.

Развітваючыся з парафіянамі і накіроўваючыся на далейшую працу ў Полацк, ксёндз Антоній прамовіў: "Да сустрэчы ў небе!" — і патлумачыў, што гэта агульная мэта нашага жыцця. "Яшчэ будзе шмат розных сустрэч, але галоўная з іх, хай будзе ў Божым валадарстве" — пажадаў новапрэзбітэр.

Святар выказаў словы ўдзячнасці за віншаванні, за малітву і падтрымку падчас яго дыяканскай працы ў мёрскай парафіі.

Пасля Эўхарыстыі ксёндз Антоній Тышко ўдзяліў адмысловае прыміцыйнае бласлаўленне, якое нясе вялікую духоўную моц. Святар ускладаў свае рукі на галовы вернікаў, якія падыходзілі да яго. Засяроджаннасць, пабожнасць, слёзы радасці — усё гэта можна было ўбачыць на тварах тых, хто прымаў бласлаўленне. Асобныя вернікі імкнуліся ўшанаваць рукі маладога святара пацалункам — гэта старадаўні жэст народнай пабожнасці. Ён грунтуецца не на ўшанаванні асобы канкрэтнага святара, а на ўшанаванні яго святарскіх рук, якія падчас Эўхарыстыі трымаюць Цела Хрыста.

На памяць аб прыміцыйнай Імшы прысутныя атрымалі невялічкія памятныя абразкі са словамі бласлаўлення і просьбай аб малітве. Менавіта малітва з'яўляеццай найбольшай формай удзячнасці і падтрымкі для святара. Памятаючы аб гэтым, пастараемся часцей маліцца аб новых пакліканнях, аб тым, каб нашыя святары годна неслі сваё служэнне і мы, дзякуючы іх паслузе, змаглі сустрэцца з імі ў нябесным валадарстве.

Жанна Закрэўская
10.05.2026