Гамілію прамовіў кс.Антон Лагунёнак, пробашч парафіі Найсвяцейшай Тройцы ў Дунілавічах, дзе, у свой час, быў ахрышчаны кс.Мечыслаў Багаткевіч. Звяртаючыся да вернікаў, святар прапанаваў задумацца над тым, што мог адчуваць кс.Мечыслаў, калі знаходзіўся ў камеры смяротнікаў і ведаў, што заўтра адыдзе да Пана.
Як чалавек, ён напэўна адчуваў страх, але не страх смерці, які можа ўзнікаць ад грахоўнасці жыцця. Ён адчуваў страх, які паходзіць ад Духа Святога і называецца бояззю Божай. Ксёндз Мечыслаў разумеў, што аддае сваё жыццё на карысць свайго збаўлення. Аб гэтым сведчыць яго запісы пакінутыя ў брэвіярыіі перад смерцю: “У гэтую ноч ідзем на смерць я і мае браты ў святарстве з Іказні. Іду спакойна і маю надзею на Бога, што мае цярпенні і мая кроў заслужаць мне збаўленне. Відаць такая воля Божая, бо я мог уцячы з Дрысы, таксама і адсюль, але баяўся, каб не парушыць Божых намераў і каб пазней пры смерці не мець дакораў сумлення. Ад усяго сэрца я прабачаю ўсіх маіх ворагаў, хацелася б для іх усіх выслужыць неба.”